icanyoucan

Ik moet een hele hoop. Vooral van mezelf. Althans, tegenwoordig wíl ik een hele hoop. Wat vroeger ‘moeten’ was, mag steeds vaker ‘mogen’ worden. Pff, stof voor de zaterdagochtend. Hier een stukje schrijven gaat makkelijker. Ik ben in het hier en nu en typ wat er in mij opkomt. In De reis neem ik jullie

Op bed. Jazeker, alweer. Heerlijk, want het is kutweer. Weten jullie dat ook meteen: ik kan hier en daar schelden. Op papier zal ik het niet vaker doen dan nodig is, don’t worry. Ja, leuk hè, zo’n Engelse uitdrukking tussendoor? Verschrikkelijk als andere mensen dat doen. 😉 Het begin van de druilerige periode is nu

Ik hou van zondagochtenden. Koffie op bed — al doe ik dat trouwens bijna dagelijks — en een lekker traag ritme. Ik hoef nog nergens aan te beginnen, maar het mág wel. Mijn zoon is naar het voetbal. Ik kan soms nog steeds niet geloven dat ik moeder ben van een veertienjarige. Wat gebeurt er